De gemeenteraad liet zich op 10 september bijpraten door huurderskoepel De Samenwerking en de samenwerkende woningcorporaties (VSW). Zij zien de druk op een aantal wijken toenemen en regels die verhuizen lastig maken. Daarna legde de gemeente uit hoe ze soms meebetaalt aan bouwplannen. Er werd niets besloten.
Meer overlast, te weinig begeleiding
De corporaties voeren het sociale woonbeleid uit op basis van prestatieafspraken voor 2026 en 2027, staat in de gesprekswijzer. De Samenwerking, namens vijf huurdersorganisaties, zei dat de leefbaarheid in bepaalde wijken onder druk staat omdat de groep kwetsbare woningzoekenden groeit. Begeleiding stopt volgens de huurders vaak om vier uur 's middags; daarna is niemand bereikbaar en ontstaat overlast. Over skaeve huse, aparte woningen voor mensen die moeilijk tussen buren kunnen wonen, wordt volgens hen al sinds 2015 gepraat, zonder resultaat.
- 30 procent van de vrijkomende sociale huurwoningen gaat naar bijzondere doelgroepen, 70 procent naar gewone woningzoekenden.
- De slaagkans van actieve woningzoekenden is volgens een corporatie acht à negen procent; dat betekent dat iemand meer dan tien jaar zoekt.
Staal (Beter voor Apeldoorn) vroeg of minder kieskeurige zoekers allemaal in dezelfde buurten belanden: "dat betekent waarschijnlijk ook weer iets voor bepaalde wijken"
. Een corporatie zei met huurprijzen te sturen op meer menging van inkomens. Jonker (D66) vroeg: "zijn alle huurders automatisch lid of moeten mensen zich actief melden als huurder"
. Het antwoord: voor zover bekend is iedereen automatisch lid, tenzij die aangeeft dat niet te willen.
Regels remmen verhuizen
Corporaties moeten "passend toewijzen"
: de huur moet bij het inkomen passen. Een oudere die kleiner wil wonen, kan daardoor soms alleen naar de dure vrije sector en blijft dan zitten. Volgens een corporatiebestuurder is meer bouwen de enige echte oplossing, maar dat kost geld.
- Een gemiddelde sociale huurwoning kost ongeveer drie ton om te bouwen.
- De huur ligt rond 650 euro per maand.
- Rond 2031 bereikt die corporatie naar eigen zeggen de grens van wat ze kan financieren.
Meebetalen aan bouwplannen
Gebiedseconoom Marloes Elkink lichtte macro-aftopping toe: volgens de gesprekswijzer een middel voor plannen waarvan de ontwikkelaar de rekensom niet rond krijgt, terwijl de gemeente de bouw wel wil. De gemeente rekent dan een deel van haar kosten niet door, zoals de bijdrage aan voorzieningen voor de hele stad (tunnels, fietsroutes, groen). Oorzaken zijn onder meer dure oude bedrijfslocaties, sloop, bodemsanering en de eis van 80 procent betaalbare woningen. Valt het project later beter uit, dan betaalt de ontwikkelaar terug.
- Die bijdrage is nu bijna 4.000 euro per woning.
- Boven 300.000 euro beslist de raad.
- De afgelopen drie jaar waren er acht raadsbesluiten, vijf met subsidie of cofinanciering.
Zonderland (Partij voor de Dieren) vroeg naar "een soort van totaal pot en een maximaal budget dat wij hebben voor macro aftopping"
. Zo'n pot is er niet; het gaat per project. Fransen (CDA) vroeg of de raad ooit voorstellen krijgt om eisen, zoals het aandeel betaalbare woningen, bij te stellen. Wethouder Messerschmidt (Lokaal Apeldoorn) zei dat het college zich probeert te houden aan de beleidskaders die de raad heeft vastgesteld.
Wat lag er voor
- Kennismaking met huurders en corporaties; geen besluit.
- Technische uitleg over macro-aftopping; geen besluit.
- Fracties kunnen bespreekpunten aanleveren bij de griffie voor het politieke debat op 17 september.
